NORTHSIDE STORIES

ADMIN - 30/04/2021


Elk mens heeft een verhaal. En geldt natuurlijk ook voor iedereen binnen onze vereniging. Op deze pagina zullen we het verhaal van een Baller delen. De eerste Northside Story gaat over het verhaal van Maily:


LIEFDE VOOR...


Toen ik als klein achtjarig meisje met mijn vader mee ging naar zijn basketbalwedstrijden, had ik nooit kunnen bedenken dat ik jaren later nog steeds zo betrokken zou zijn bij de sport en club.
Vrij jong ben ik begonnen met basketballen. Met twee klasgenootjes bij een fijne club in Amsterdam Noord: D.W.V. Een club met toen al veel jeugd maar voornamelijk jongens. Ik was een van de twee meisjes in ons miniteam. We speelden in geel en blauw, hadden een leuke trainer en trainden twee keer per week en wekelijks een wedstrijd. In de jeugd is het verschil tussen jongens en meiden nog niet heel groot. Wel heerste toen vooral een beeld bij de jongens: een meisje geef ik de bal niet. Ik moest dubbel zo hard mijn kwaliteiten laten zien. Uiteindelijk werd onze inzet rijkelijk beloond met een kampioenschap. Kort daarna moest ik als het enige meisje tussen de oudere jongens gaan spelen en ben ik, wat ik toen nog niet wist, tijdelijk gestopt. Ik vond dat ik niet kon opboksen tegen de ontwikkelende spierbundels, die ook nog eens een kop boven mij uitstaken.


Maar ik ging het missen.


Een paar jaar later werd er een damesteam opgericht. Dat was nieuw voor mij. Geen onderlinge strijd of je de bal wel toegespeeld kan krijgen, wedstrijden tegen dames die het spelletje nog vuiler en harder spelen dan de jongens. Maar vooral, meiden onder elkaar met dezelfde passie voor basketbal. Veel oude bekenden waren nog steeds aan de club verbonden en zo is het begonnen dat ook ik in alle mogelijke hoedanigheden bij de club betrokken ben gebleven. Het oprichten van een onervaren maar enthousiast damesteam, het helpen trainen en coachen van meisjes van onder de 14, helpen van het bestuur en zelfs het samen in een team spelen met mijn vader.


Mijn liefde gaat verder dan de sport en het bezig zijn. Meer nog voor de verbondenheid, de leuke mensen en het helpen bij de ontwikkeling van de spelers, teams en de club. Twee keer per week thuis komen in een grote hal met alleen maar bekenden, na de wedstrijden met z’n allen borrelen in de kantine en het organiseren van evenementen en feestjes. En ook als ik er wel eens aan denk om te stoppen, even rustig aan te doen en geen bezigheden voor de club uit te voeren, is juist dat familiegevoel de reden dat ik niet ben weg te slaan bij de club, die inmiddels Northside Ballers Amsterdam heet. Een club voor en door iedereen, waar iedereen kan thuiskomen en hopelijk kan zeggen: ik wil hier zo lang mogelijk blijven!


Maily Hollander 2021